| Soms heb je het gevoel |
| dat alles zinloos is |
| eindeloos, oneindig, zonder toekomst |
| hoe je ook denkt |
| hoe je ook praat |
| het lost niets op, het lost niets op |
| Soms heb ik dat gevoel |
| ik wilde een beetje liefde |
| ik wilde een koele hand |
| vol met warme dingen |
| een bladzij uit een krant |
| met duizend mooie zaken |
| in roze, rood en lief |
| een vrouw in kapitalen |
| ik houd van haar cursief |
| Toen stond ik op de brug |
| te kijken naar het water |
| rimpelloos, hulpvaardig, vol beloftes |
| keek het me aan |
| daagde me uit |
| ik los alles op, ik los alles op |
| Dat verstond ik op de brug |
| terwijl het water fluisterdeé |
| geef mij je koele hand |
| 't haalt niets meer uit m’n jongen |
| kom dichter naar de kant |
| geef 't maar toe en kom maar hier |
| hoe je 't ook bekijkt |
| ontdoe je vanje dromen |
| ik ben niet zo koud als het lijkt |
| «Meneer, meneer, meneer, meneer |
| h, meneer, weet u misschien waar de Lindenlaan is? |
| ik loop nu al een uur te zoeken |
| 't moet hier ergens in de buurt zijn |
| want deze brug heet de Elzenbrug |
| en daar bij de rotonde is de Eikenlaan» |
| «Ik loop wel even met je mee» |