| Katharina |
| de weduwe van Boas |
| zit voor het venster van de tearoom |
| en ze priegelt wat |
| met haar gebaksvork |
| door de patisserie |
| 't is kwart over drie |
| en er is niets gebeurd. |
| Ze kijkt verloren naar |
| een vrijend stel |
| en ze zou ze willen kussen |
| ze de ogen uitkrabben |
| open rijten met haar nagels |
| en ze zou ze willen toefluisteren, |
| vrijen, |
| dat heb ik ook gedaan |
| ik was achttien en prachtig |
| en ze dongen naar mijn hand |
| goeie kerels, |
| rijke kerels, |
| dichters, politici, |
| en er was ook — |
| Hoe heette hij toch |
| hij had een moedervlek |
| en hij heeft mij gevraagd |
| of ik met hem wilde trouwen |
| toen, |
| en het regende |
| en we stonden daar |
| tegenover elkaar |
| bij het station |
| en hij tilde me op |
| en hij draaide me in het rond |
| en hij kuste me op het voorhoofd. |
| Nee, ik ben niet met hem getrouwd; |
| hij had van die vage dingen |
| in het hoofd |
| idealen |
| noemde hij die zaken. |
| Ik ben getrouwd met Boas |
| U kent hem vast wel, |
| van beton, staal, |
| huizen, landerijen |
| hij was heel lief |
| voor de kinderen. |
| Katharina, de weduwe van Boas, |
| in trossen achter haar oren |
| hebben ze |
| haar overtollig vel |
| verborgen; |
| ze lijkt wel veertig. |
| Haar contactlenzen |
| drijven in mascara |
| en door haar doorzichtig bloesje |
| zie je in de verte |
| iets bewegen. |
| Een strakke jongeman |
| wiens lul erop geschilderd lijkt |
| loopt heupwiegend voorbij |
| en fluistert achter zijn krant vandaan |
| dat hij haar graag |
| voor handerd piek |
| een beurt wil geven. |
| En ze zou hem willen weigeren |
| en ze zou hem willen toefluisteren. |
| Ach god, |
| heb ik ook gedaan. |
| Ik was achttien en ongelofelijk |
| en ze dongen naar mijn hand |
| goeie kerels, rijke kerels, |
| dichters, politici, jongens als jij |
| en er was ook |
| kom, hoe heette hij toch |
| hij had een moedervlek. |
| En hij heeft mij gevraagd |
| of ik met hem wilde trouwen |
| toen, |
| en het regende |
| en we stonden daar |
| tegenover elkaar |
| bij het station |
| en hij tilde me op |
| en hij draaide me in het rond |
| en hij vroeg me of ik met hem wilde trouwen. |
| Nee, ik ben niet met hem getrouwd. |
| Ik ben getrouwd met Boas |
| van alles. |
| Katharina, de weduwe van Boas, |
| wenkt de oberkelner en zegt: |
| Dat was het voor vandaag. |
| En ze |
| loopt naar de fielt |
| achter zijn krant, |
| betaaltt hem honderd gulden |
| en zegt: |
| Zeg, lieverd |
| heel graag. |