| ,ich ungluckliche, wie grausam ist mein herz. |
| Warum verschmähte ich den, |
| Der mich so zärtlich umwirbt? |
| Nicht bei sinnen war ich, daß ich ihn abwiess. |
| Lasse, por quoi refusai celui qui tant m’a amee? |
| Lonc tens a a moi musé et n’i a merci trouvee. |
| Lasse, si très dur cuer ai! qu’en dirai |
| Forsenee fui, plus que desvee quant le refusai |
| G’en ferai droit a son plesir |
| S’il m’en daigne oir. |
| Certes, bien me doi clamer et lasse et maleuree, |
| Quant cil ou n’a point d’amer fors grant doucor et rosee |
| Tant doucement me pria et n’i a |
| Recouvree merci: forsenee fui quant ne i’amai |
| G’en ferai … |
| Chancon, va sanz delaier a celui qui tant m’agree |
| Por deu li pri et requier vienge a moi sanz demoree |
| En sa merci me metrai, tost avrai |
| Pès trovee se li agree, que trop mal trai |
| G’en ferai … |