| Ravnodusan prema placu,
| Indiferente a la trama,
|
| obozavam ilovacu.
| Adoro la arcilla.
|
| Gotova je moja muka,
| Mi tormento ha terminado,
|
| pa se smejem iz sanduka.
| así que me río fuera de la caja.
|
| Oko mene su, u stvari,
| A mi alrededor están, de hecho,
|
| licemeri i govnari,
| hipócritas y cabrones,
|
| svako mi za dusu pije,
| todos beben por mi alma,
|
| a znam, lazu drkadzije,
| y yo sé, mentira hijo de puta,
|
| svako ko je tu plakao,
| todos los que lloraron allí,
|
| poslo bi me u pakao.
| me enviaría al infierno.
|
| A gore mi pevaju popovi,
| Y arriba cantan mis sacerdotes,
|
| i nasledjuju me lopovi.
| y los ladrones me heredan.
|
| Sapucu samozvani proroci:
| Los profetas autoproclamados susurran:
|
| Upropastise ga poroci,
| Destrúyelo con los vicios,
|
| dok izjavljuju saucesce,
| mientras expresaba sus condolencias,
|
| pljuju po meni sve cesce i zesce,
| me escupen cada vez más a menudo,
|
| na glavu mi stavljaju lovore,
| me pusieron laureles en la cabeza,
|
| drze mi posmrtne govore,
| me dan obituarios,
|
| stoka sto laze kako zine,
| ganado que se acuesta mientras come,
|
| preuvelicava moje vrline.
| exagera mis virtudes.
|
| Ravnodusan preme placu,
| Indiferente a la trama,
|
| i konacno sasvim sam,
| y finalmente solo,
|
| obozavam ilovacu,
| amo la arcilla,
|
| ne moze mi nista sljam.
| no puedo hacer nada
|
| Mozda nema ko da place,
| Tal vez no haya nadie para llorar,
|
| pa placaju narikace,
| para que paguen los dolientes,
|
| mnogo sveta, divan sprovod,
| muchos mundos, funeral maravilloso,
|
| za pijanku sjajan povod,
| una gran ocasión para la borrachera,
|
| ko u svakom dobrom vicu
| quien en todo buen chiste
|
| sreca je na svakom licu,
| la felicidad está en cada rostro,
|
| grobar ceka napojnicu,
| el sepulturero está esperando una propina,
|
| jos po jedna za ubicu,
| uno más para el asesino,
|
| za presrecnu porodicu,
| por una familia feliz,
|
| i veselu udovicu! | y una viuda alegre! |