| I mecht dir gaunz afoch amoi daunksche sogn, |
| fia des Lochn und des Waana deiner Augn. |
| Und dafia, dass du oft mei courrage vom bodn aufghom host, wo i´s oft volla |
| Zurn higschmissn hob. |
| I mecht dir gaunz afoch amoi daunksche sogn, |
| dassd ma ghoifm host mi söwa zu ertrogn. |
| Waun i wieder amoi gaunz am End vo meiner Weisheit woa, du host imma gwusst, |
| wie´s weida geht. |
| I mecht da daunkn fia de Stundn, |
| de du gwoat host scho auf mi, |
| waun i bsoffm in da Nocht haam kumma bin. |
| Und dafia, dass i da Schenste, Beste imma fia di woa, obwohl i waas, |
| dass i fuachtboa teppat bin. I mecht dir gaunz afoch amoi daunksche sogn, |
| weu i waas fia mi do brauchst an guadn Mogn. Jo und ans no i waas des hättst |
| soin efta vo mia hean, i steh auf di, i hob di gern! |